پزشك ايراني

رسم من آسان است
کار من آسانتر
ليک چرا ديگران ديده ي توهين به من ميکنن؟


---چقدر راحت با توهين به دوستمان,خودمان را مسخره ميکنيم.

پ ن 1 :تا اینجاش در و دل خودم بود.اما مسعود جان حال دادن و یه قطعه شعر برامون فرستادن:
دردهای من اگر چه مثل درد های مردم زمانه نیست,درد مردم زمانه است...مردمی که چین روی پوستینشان مردمی که رنگ روی آستینشان مردمی که نامهایشان جلد کهنه ی شناسنامه هایشان درد می کند...
درد های پوستی کجا درد دوستی کجا...

پ ن 2:روزگاري مردم دنيا دلشان درد نداشت
هر كسي غصه اينكه چه مي كرد نداشت
چشمهء سادگي از لطف زمين مي جوشيد
خودمانيم زمين اين همه نا مرد نداشت
اینم سینا جون فرستاده

پ ن 3:اینم یه خاطره از مجتبی جان:
خسته و کلافه رفتیم سمت دبیر خونه دانشگاه ؛ ایندفعه دیگه باید کار اشتغال به تحصیل برای آموزشگاه رانندگی رو تموم می‌کردم ! از بس اینور و اونور رفته بودم دیگه کلافه شده بودم
یه کلمه درس تو این چند روز از حلقوممون پائین نرفته بود !
داشتم دستگاه حضور و غیاب رو که ته راهرو دبیرخونه بود نیگاه می‌کردم ، یکدفعه یکی از کارمندای آموزش با عجله اومد و کیفش رو گرفت جلوی دستگاه و دستگاه یه بوق مسخره زد !!!
من یه دفعه زدم زیر خنده ! همه از تو اتاقاشون سرک کشیدن و منو نیگاه کردن ، کارمنده همون جور که داشت می‌رفت گفت : چی شد ؟ من گفتم هیچی
فقط منتظر سوژه هستم ! همین مونده که به ترک دیوار هم بخندم !

پ ن 4:دیشب یه جشنی بودم(از اون خفناش ) اونقده حال داد. اونقدر از خودم هیجان تراوش کردم و دست زدم از پیشانیم عرق جوین میریخت .(من تو ماراتن های تربیت بدنی هم عرق نمیکنم )-اونجا بود که صاحب مجلس استعداد های ناب و خدادیه( ) منو کشف کردو با عکس گرفتنش منو همیشه در تاریخ مجالسشون ثبت کرد (مجلس اونقدر خفن بود که گوشی موشی نمیذاشتن ببری تو )

پ ن 5:اولین منفیه کلاسیم رو هم گرفتم این استاده آناتومی تا اومد سر کلاس,به ته کلاسیا(لژ نشینا ) گیر داد,اونم از سه پیچش.خلاصه از من پرسید چند تا استخوان پهن نام ببر.منم بعد از اندکی تامل مجبور شدم از کشف جدیدم رونمایی کنم.گفتم استخوان مخچه,و کلاس رفت رو هوا استاد هم اسم شریف منو وارد BlackLIst نمودند البته قبل از من اسامی بزرگانی همچون امیرضا و محمدرضا به همراه تنی چند از خانومای لژ نشین کلاس در اون لیست به چشم میخورد البته من به هر روش کثیف و ناصوابی هم چه شده اسممو از اون لیست در خواهم آورد,حالا میبینید
--مادر: احمد! اگر من به تو ده تا بادام بدهم که آنها را به طور مساوي با جواد تقسيم کني، چند تا به او مي دهي؟
احمد: سه تا!مادر: ببينم! مگر تو حساب کردن بلد نيستي؟احمد: چرا مامان من بلدم، ولي جواد که بلد نيست
---چقدر راحت با توهين به دوستمان,خودمان را مسخره ميکنيم