چقدر من بچه ی باحالی ام.
فکر کنم آخرین نسخه ی مدار تنبلی روم نصب باشه,لاکردار روز به روز به صورت اتوماتیک آپگرید میشه
.البته سازنده ی روی این مدار تنبلی,مدار اعتماد به نفس کاذب رو هم به صورت اشانتیون نصب کرده که دیگه حسابی شرمندمون نموده 
.از این 4 روز تعطیل فکر کنم 3 روزشو یا خواب بودم,یا داشتم سعی میکردم که بخوابم,ما به التفاوتشم یا داشتم جنس وارد شکم مبارک میکردم یا مشغول صادرات بودم .حالا هم که دیگه آخرای شبه آخره,به خودم میگم:رضا دمت گرم,باز تو یکم به بدنت رسیدی,بقیه مردم که تو این 4 روز فقط وقتشونو هدر میدادن.
مثلا قرار بود تو این روزا کلی برای نشریه مطلب بنویسم.وای وای,تازه فردا زبان کوییز میگیره,حتی اینقدر همت نکردم که چند تا لغتشو برای امتحان ریدینگ حفظ کنم.
ولش بابا.تصمیم گرفتیم از هر دوجهان آزاد باشیم
جون داداش از همین امروز تصمیم گرفتم که از همین فردا!!! یه دقیقه از وقتمم هدر ندم
البته مردم میگن اگه از شنبه شروع کنی خیلی اساسی جواب میده 
.(رو اینم فکر مکینم)امروز رفتم چند تا از وبلاگای دوستانو خوندم, انگیزه گرفتم که دوباره شروع به ثبت چرت و پرتام کنم.این دوماهی ام که وبلاگو آپ نکردم دلیل داشت:
یادتونه خیلی وقت پیشا در بیاناتم فرموده بودم: مینوسیم وبلاگی تا اگه خواستند بسازند سریالی بیایند اینجایی و بخوانند خاطراتی که نوشته رضایی در روزگاری؟
این دو ماهو از قصد ننوشتم تا یکم نویسنده های اون سریال آینده به خودشون زحمت بدن و بگردن دنبال منابع دیگر,دیگه زیاد خوبیت نداره همه چی رو براشون ساخته و پرداخته کنم
.از قدیم هم گفتند :هر که طاووس خواهد ....کی به کیه؟؟!!!,بذار یکم کلاس بذاریم.ملت که نمیدونن چون حالی نمیداشتیم,آپی نمیکردیم.
خوب دیگه خودم خسته شدم از بس از وجنات و کمالات و کراماتم تعریف کردم.
پ ن 1:به امید خدا میخوایم به زودی 10 سایت جدید هسته ای بزنیم,این اورانیوم معروف رو هم میخوایم شکمشو گنده تر کنیم و تا 20 درصد غنیش کنیم.
پ ن 2:امروز خیلی خوشحال بودم
,گفتم بیام یه آپی بزنیم به بدن.(الحمدالله)پ ن 3:نمایشگاه الکامپم ,نمایشگاه های قدیم.اشانتیون هم اشانتیون های قدیم
.دیگه حرصم گرفته 
,خودم باید همت کنم یه جشنواره راه بندازم همراه با اشانتیون بادکنکی ,همه ی بادکنکاشم اختلاص کنم پ ن 4: فردا اولین روز دانشجومه .... اینم شانس ماست دیگه.
---رنج سختی شروع امروز با لذت زیبایی پایان فردا قابل مقایسه نیست.
--دو تا ماشين با هم تصادف ميكنند. افسر مياد و ميپرسه: كدومتون مقصر بوديد؟ غضفر ميگه: والله من خواب بودم، نديدم از ايشون بپرسيد.
.طراحان صحنه تمام سعیشونو کردن تا قرار ملاقات رو تو خونه ی محمدرضا بذارن,اما 
,الان بچه ها میرسنا.اما کارگردان قصه ما 
.طراحان صحنه حالا میفهمن که دیگه 
,اینقدر به دلایل مختلف جلسه ی ملاقات رو عقب میندازن,تا موفق به خلق صحنه هایی به یاد ماندنی شوند 
.با ارسال 
.به همت 
.اولش تا جاداره رضا رو به باد 
.تو میون این فحش دادنشون,هر کدوم 
, 
محمدرضا رو به هادی میکنه و میگه: بعد از یه بازیه نفس گیر ,خوردن کمپوت آناناس چه حالی میده خداییش,بگیر هادی اینم سهم تو. 
به طوریکه که چنیدن بار,تنها صدایی که از گوشی ها به گوش میرسه,صدای 
.شاید برای اولین بار بود که 
.)
.تجربه ی اجرای همین نقشه روی پسرخاله های من,به ما اطمینان میداد که گرچه ممکنه,یه سری دلگیری های ابتدایی پیش بیاد,اما نتیجه اونقدر 
.همونطور که دیدید,ما فقط دو سه ساعت از وقت دوستامونو گرفتیم.اگه هدف ما تبدیل کردن اردو به ماتمکده بود,اگه ما احمق بودیم( 
سر هر کلاس هم یه اکیپ کماندو مستقر شده بود-->فقط بیسیم نداشتن دیگه.به گوشی ها و کیف و کتابمونم رحم نکردن 