چقدر من بچه ی باحالی ام.
فکر کنم آخرین نسخه ی مدار تنبلی روم نصب باشه,لاکردار روز به روز به صورت اتوماتیک آپگرید میشه .البته سازنده ی روی این مدار تنبلی,مدار اعتماد به نفس کاذب رو هم به صورت اشانتیون نصب کرده که دیگه حسابی شرمندمون نموده .از این 4 روز تعطیل فکر کنم 3 روزشو یا خواب بودم,یا داشتم سعی میکردم که بخوابم,ما به التفاوتشم یا داشتم جنس وارد شکم مبارک میکردم یا مشغول صادرات بودم .حالا هم که دیگه آخرای شبه آخره,به خودم میگم:
رضا دمت گرم,باز تو یکم به بدنت رسیدی,بقیه مردم که تو این 4 روز فقط وقتشونو هدر میدادن.
مثلا قرار بود تو این روزا کلی برای نشریه مطلب بنویسم.وای وای,تازه فردا زبان کوییز میگیره,حتی اینقدر همت نکردم که چند تا لغتشو برای امتحان ریدینگ حفظ کنم.
ولش بابا.تصمیم گرفتیم از هر دوجهان آزاد باشیم
جون داداش از همین امروز تصمیم گرفتم که از همین فردا!!! یه دقیقه از وقتمم هدر ندم البته مردم میگن اگه از شنبه شروع کنی خیلی اساسی جواب میده .(رو اینم فکر مکینم)
امروز رفتم چند تا از وبلاگای دوستانو خوندم, انگیزه گرفتم که دوباره شروع به ثبت چرت و پرتام کنم.این دوماهی ام که وبلاگو آپ نکردم دلیل داشت:
یادتونه خیلی وقت پیشا در بیاناتم فرموده بودم: مینوسیم وبلاگی تا اگه خواستند بسازند سریالی بیایند اینجایی و بخوانند خاطراتی که نوشته رضایی در روزگاری؟
این دو ماهو از قصد ننوشتم تا یکم نویسنده های اون سریال آینده به خودشون زحمت بدن و بگردن دنبال منابع دیگر,دیگه زیاد خوبیت نداره همه چی رو براشون ساخته و پرداخته کنم .از قدیم هم گفتند :هر که طاووس خواهد ....
کی به کیه؟؟!!!,بذار یکم کلاس بذاریم.ملت که نمیدونن چون حالی نمیداشتیم,آپی نمیکردیم.
خوب دیگه خودم خسته شدم از بس از وجنات و کمالات و کراماتم تعریف کردم.
پ ن 1:به امید خدا میخوایم به زودی 10 سایت جدید هسته ای بزنیم,این اورانیوم معروف رو هم میخوایم شکمشو گنده تر کنیم و تا 20 درصد غنیش کنیم.
پ ن 2:امروز خیلی خوشحال بودم ,گفتم بیام یه آپی بزنیم به بدن.(الحمدالله)
پ ن 3:نمایشگاه الکامپم ,نمایشگاه های قدیم.اشانتیون هم اشانتیون های قدیم .دیگه حرصم گرفته ,خودم باید همت کنم یه جشنواره راه بندازم همراه با اشانتیون بادکنکی ,همه ی بادکنکاشم اختلاص کنم
پ ن 4: فردا اولین روز دانشجومه .... اینم شانس ماست دیگه.

---رنج سختی شروع امروز با لذت زیبایی پایان فردا قابل مقایسه نیست.

--دو تا ماشين با هم تصادف مي‌كنند. افسر مياد و مي‌پرسه: كدومتون مقصر بوديد؟ غضفر ميگه: والله من خواب بودم، نديدم از ايشون بپرسيد.

عیدت مبارک.
اخطار:لطفا قبل از خوندن این متن یه تخته ی چوبیه فرد اعلا ,تهیه کرده و دم دست داشته باشید.(کاربرد آن را متعاقبا خواهید فهمید .)
الان که دارم مینویسم,عید قربانه,ولی فکر کنم,الان که تو داری اینو میخونی عید غدیر رو هم رد کرده باشی,البته احتمال داره چند قدمی نوروز هم باشیم,یا این که .... به هرحال دیگه احترام به مشتری ایجاب میکنه که نگم عید چیت مبارک,خودت جمله رو تکمیل کن دیگه
میبینم که ماه هاست آپ نکردم و بسی حال کردم میدونم خیلی ناراحتید از این که 2 ماهه اپ نکردم به هرحال باید تحمل کنید دیگه,حقیقت تلخه (چه ربطی داشت؟)
حالا تا اونجایی که حافظم مدد میرسونه,4 تا اتفاق مهم تو این دوماه افتاده که اینجا ننوشتم,ولی الان میگم خدممتتون:
1-وبلاگ گروهی کلاسمون به حالت نیمه معلق در اومد.به هرحال نوشته های به حق و ناحق اینجانب در وبلاگ مرحوم فوق الذکر و حواشی ایجاد شده در کامنتدونی و همچنین قلم فرسایی دوتن از نویسندگان دیگر آن وبلاگ دست به دست هم داده تا نماینده ی محترم کلاس زیر فشارهای جوی ایجاد شده از طرف گروهی از جمعیت نامرد کلاس-نسوان,جمعیت مونث,دختران کلاس,جمعیتی بی خود که پی نخود میگردند(دیگه اصرار نکنید که معانیه دیگش یادم نیست ) تاب نیاورده و اقدام به اخراج گروهی نویسندگان آن وبگاه نماید .من هم به هرحال بعد از مدت ها سرم به سنگ خورد و به این نتیجه رسیدم که وبلاگ گروهی که متعلق به 90 نفره رو نمیشه با امکانات محدود بلاگفا مدیریت کرد,نظرارو با تایید نشون بدی ,آزادی بیان رو گرفتی,همینجوری یلخی نشون بدی,دوستان حسابی بهت حال میدن و از خجالتت در میان .به هرحال ....تصمیم گرفتیم ,همت کنیم و وبلاگی گروهی با امکاناتی بیشتر بزنیم مطالبمونو اونجا بنویسیم که این وجود تنبل هنوز بهم رخصتِ همت نداده.البته هنوز هم اگه از من بپرسی,بهت میگم:بزودی میزنیم,بزودی!!
2-به مقام عظمای برادری نایل گشتم (بسیجی شدم ) و اتفاقا در همون روز که مدارکم برای ثبت نام بسیج کامل شد,به نشست سالانه ی بسیج دانشجویی دعوت شدم .(اصلا کلا بُرش رو حال میکنید؟من خودم موندم که چقدر جذابم که هنوز مهر عضویتم خشک نشده,منو به اینجاهای نسبتا خصوصی دعوت میکنن.شنیدید میگن طرف مهره ی مار داره؟یکی از اون طرف ها داداشته (چشم نخورم الهی).تازه به گمانم این مدلش که من دارم ,اصله اصله.MADE IN JAPAN ).بزن به تخته
3-مجوز یه نشریه(ماهنامه) گرفتم.این دیگه جدا تهشه.میدونید کلا از بچگی (اونوقتی که با روزنامه کتابامو جلد میکردم و ساندویچی سر کوچمون با روزنامه ساندویچشو میپیچوند و بابای مدرسمون با روزنامه شیشه های مدرسه رو پاک میکرد) دوست داشتم,از این کاغذا بدم بیرون.تا بلکه خدمتی هر چند ناچیز به ملت کرده باشم .هر چند روزنامه هم روزنامه های قدیم.الان دیگه رقیب برای روزنامه ها زیاد شده.مثلا همین مایع ظرفشویی جام,میگن با یه قطرش شیشه ناپدید میشه .آیا به نظر شما روزنامه ی ناچیز ما یارای مبارزه با این رقیب کله گنده را خواهد داشت؟بگذریم.قرار بود اول نشریه در حد دانشکدمون باشه ,اما به هرحال همون قضیه ی مهره ی مار و اینا باعث شد که قبل از انتشار حتی یه نیم برگ از اون,نشریه ما تبدیل بشه به اولین نشریه طنز دانشگاهی (خدا شانس بده!!!!).به هرحال جذابیم دیگه.بزن به تخته
4-هیچ چیز ضایع نیست یکساله شد.چقدر زود گذشت.همین پارسال بود که تو نمایشگاه الکامپ این جمله در توجیه بعضی کارای ..... از دهنم پرید بیرون .بعدش یکم فکر کردم,دیدم عجب چیزی گفتما .همونوقت بود که این جمله رو با آب طلا نوشتم و روی قلبم نصب کردم (اوه اوه-این یه قسمتش دیگه احساسی شد و خصوصی )
امروزم که میبینید که آپ کردم,آفتاب از یه طرف دیگه طلوع نکرده,بلکه جشن تولد این جمله ی قصاره.
یک سال از تولدش میگذره و من هرروز احساس میکنم دارم بهش نزدیک تر میشم,میترسم وقتی بهش برسم که شب باشه و نبینمشو و ازش رد شم.(حال میکنی؟منم بلدم فلسفی بنویسم.)
در ذکر اهمیت این جمله همین بس که من برای تولد فرزند بزرگ ترم(همین پزشک ایرانی رو میگم),که همین یکی دوماه پیش بود,جشن تولد نگرفتم,ولی برای این ....
--------------------------------------
خوب دیگه میدونم زیاد وراجی کردم,دیگه به بزرگی خودت ببخش.(نبخشیدی هم اصلا مشکلی پیش نمیادا),نصف شب بود,رضا بیکار بود,کیبورد دم دستش بود و اتفاقا یکم حال هم موجود بود,این شد که رضا بود و نبودشو یکی کردو آورد روی صفحه ی مانیتور.
امیدوارم از اون تخته ای که اول گفتم آماده کن,به خوبی استفاده کرده باشی.

پ ن 1:آقای محمدرضای عزیز,دوست گرامی,این هم از آپ.دیگه بهونه نداری ,پشت گوشی بهم فحش بدی .(آخه شما که نمیدونید تو این دوماه هر وقت زنگ میزد ,در ابتدای کلامش,چند تا فحش استخوس دار بارم میکنه که چرا آپ نمینمایی .)

پ ن 2:به هرحال دلم نمیاد که از محبوبیت فوق العاده ی وبلاگم چیزی نگم.دوماه از انتشار آخرین مطلبش میگذره و اون آخرین مطلب بیچارش فقط یه نظر تونسته جمع کنه,این اگه محبوبیت نیست,پس چیست؟

---غضنفر مياد تهران مي بينه همه لباس آستين کوتاه پوشيدن تعجب مي کنه مي گه :اوا پس اينا چه جوري دماغاشونو پاک مي کنن؟

--اگر میخواهی قواعد بازی را عوض کنی,نخست قواعد را یاد بگیر.